นั่งคนเดียว แล้วมองกระจก
ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา
อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น

ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก
แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง
และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

* หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินได้บอกคืนและวัน
ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

** แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน
เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์
ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป
(โดยไม่รู้จักเธอ)

ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
กับบทกวีไม่มีความหมาย
ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
หากจะมีโอกาสอีกหน
จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์
เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง
เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

แสงดวงตะวันจางลับลาไป อีกวัน
มีเพียงฉันกับความเหงา และเรื่องราวร้อยพันที่ช้ำใจ
เสียงของบทเพลงคอยเฝ้าหลอนใจ
อยากผ่านคืนนี้ไป แค่เพียงใครรับฟัง

* ค่ำคืนแห่งความเหงา ช่วยฉุดรั้งฉันเอาไว้ก่อนฉันจะขาดใจ
ค่ำคืนแห่งความเหงา จะมีใครไหมที่เข้าใจฉัน
หยุดความเหงาให้มันจบลง(ไป)

ฉันยังเหม่อมองไปรอบๆกาย แต่ไม่เห็นใคร
มีแค่เงาของฉันและแสงไฟ
เสียงของบทเพลงคอยเฝ้าหลอนใจ
อยากผ่านคืนนี้ไป แค่เพียงใครรับฟัง

(ซ้ำ *)

โวว โวว โวว โวว

ช่วยฉุดรั้งฉันเอาไว้ ก่อนที่ฉันจะขาดใจ
ช่วยฉุดรั้งฉันเอาไว้ก่อน ที่ฉันจะตาย

(ซ้ำ *)

โวว โวว โวว โวว ว้าก

โลกของเธอก็รู้ โลกที่มันสดใส
โรยด้วยกลีบดอกไม้ เราพบกันได้อย่างไรไม่รู้
แล้วเธอยิ่งกว่านั้น ฉันไม่เคยคาดคิด
ขอบคุณจากใจจริงๆ ที่ใจเธอมีฉันอยู่

* ฉันเป็นแค่คนต่ำต้อย เป็นแค่แสงไฟดวงน้อย
ส่องทางใกล้ๆ ให้เธออาจพอมีทาง
ความหวังที่มันสดใส อยู่กับฉันมันคงเลือนลาง
ขอบคุณจริงๆทุกอย่าง อย่าเอาชีวิตมาทิ้งที่ฉันเลย

** ฉันเป็นแค่ไฟตะเกียง มีเพียงแค่แสงร่ำไร
อาจดับลงทุกเวลา ที่ลมพัดพาผ่านไป
เป็นแค่ไฟตะเกียง อย่าเสี่ยงกับฉัน
ออกจากฉันไป ทิ้งฉันคนนี้เอาไว้
และกลับไปที่ของเธอ.. ที่มีตะวัน

ฉันจะจำเอาไว้ ไว้ในใจเสมอ
ว่าครั้งหนึ่งที่เคยเจอ กับคนที่ดีแค่ไหน
และขอให้เธอได้รู้ แม้จะต้องจากกัน
ทั้งหมดใจของฉัน จะรักเธอตลอดไป

( ซ้ำ * / ** )