ลืมตาขึ้นมาพร้อมหยดน้ำตา ต้องกอดตัวเองร้องไห้
เก็บกดไว้มานานข้างใน พอกันเสียทีสำหรับหัวใจ
ที่เหนื่อยกับการคอยรัก คอยห่วงใย
กับคนไร้หัวใจอย่างเขา
ทุกครั้งที่จ้องมอง ภาพสะท้อนของกระจกเงา
จะไม่เห็นคนเก่า ที่เคยหลงงมงาย
บอกตัวเองให้ลืมเขาไป
อย่ากลับไปหาเขาอีกเลย ถ้าเขาไม่ต้องการ
สิ่งที่เขาได้ทำ มันเกินให้อภัย
อย่ากลับไปรักเขาอีกเลย แม้เพียงสักครึ่งใจ
จดและจำเอาไว้ ขาดเขาไปสักคน ไม่ตาย
( ฮึมม์ ) พอทีสายตาของความหมางเมิน
คำพูดที่คอยทำร้ายให้ได้ยิน
ต่อไปนี้ ให้มันจบไป
คงมีใครสักคน จะมองเห็นค่าของเรา
ที่รักกันจริง ไม่ทิ้งให้เจ็บ และไม่ทำให้มีน้ำตา
จดและจำเอาไว้ ขาดเขาไปสักคน ไม่ตาย
